witte jassen schikken routineus de ochtend
stofzuigen schaduwen weg onder mijn bed
belijden de mythe van de tunnel
een enkeling strooit peptalk rond

ik word terstond immuun, slinger
wetenschap en beterschap het raam uit

tot jij de kamer binnenkomt
zuurstof pompt in de zieke lucht
je neemt het gevecht uit mijn handen
legt het te slapen

doorwinterd kneed je nieuwe ogen op mijn huid
laat ons van ijsbloemen straks
bladeren aan de bomen maken

we lachen, huilen uren aan elkaar
kleden feiten uit, bedenken een zeldzame
samenloop van omstandigheden