en waarom moet alles geconcentreerd in dit moment
stemmen drank drums ledematen glasscherven profielzolen rook lichaamsgeur lichten waslabeltjes huid vlekken zorgen tijd grijnzen briesjes levens
vraag niet wat ik opheb
het antwoord is het universum als geheel
het dringt zich op en treedt mij binnen
een kosmische verkrachting
waar ik kennelijk om vraag door hier te zijn
ik zweef los door de ruimte
een ruimtevaarder
in deep space
met vaarziekte
waar is de nooduitgang van dit lichaam
dit godverdomde lichaam
dat ik deel met anderen
zij zijn mij meer dan ik
ik hoor hier niet maar blijf
tussen ontelbare onkenbare onwetenden ben ik onbeweeglijk trillend als een wesp
onopvallend deel van het onoverzichtelijke oneindige onnoembare ontelbare
terugzwalkzwevend over de grens tussen materie en antimaterie
naar de plek waar mijn overvolle lege lichaam
neerploft
en zich
stok-
stijf-
stil
tot er weer meer is dan uitputting
en ik teruggegooid word in mijn huls
met heimwee naar het onherinnerbare

Jet Sterkman